21 Şubat 2016 Pazar

Bugün, Cahit Sıtkı ve "Hepimize Dair" şiiri

En son iki dizesi için bir öyküm de olan  Cahit Sıtkı'nın "Hepimize Dair" adlı şiiri, en sevdiğim şiirdir. Cahit Sıtkı, da en sevdiğim birkaç şairden belki de ilki.

O kadar güzel anlatır ki, okurken “O yazmasaydı mutlak ben yazardın bunları” dedirtir. Elbette onun gibi yazılamaz. Bu mümkün değil. Cahit Sıtkı olmak lazım.  Kafa göz kırıla kırıla, eze büke, kıra döke yazılırdı bir şeyler ancak. Cahit Sıtkı, insanı öyle güzel anlatıyor ki bunu ille dedirtiyor.

Şiirler çoklukla insanları en yaralayan konularda gezinirler. O konular malum. Başta da ayrılık gelir. 

Çok ayrılık şiiri okuduk, şairlerin  un  ufak olduğunu, yandığını, paramparça olduğunu farklı dizelerde birbirinden güzel ifadelerle öğrendik.

Bazı şarkıların sözcükleri nasıl her söyleyende değil de belki yalnızca bir seste en anlamlı oluyorsa yazıda da  kaç ayrı kalemden çıkarsa çıksın aynı konular bir ya da birkaç kalemde tam yerli yerinde oluyor sanki. Taş, gediğine  o kalemlerle oturuyor.


Mesela şarkıların çevresinde dönüp dolandığı -özellikle de İngilizcelerde hep aynı beylik cümledir- dizeleri nedense her sesin aynı dokunaklıkta hissettirebildiğini düşünmem. Yalnızca bazı seslerden dinlediğimde sahici gibi gelir. Mesela Kenny Rogers söylüyorsa o beylik   seslenişi, sanki gerçek bir şey dinlediğimi düşünürüm.  Ve birkaçı daha. 

Birilerinin yazdığı bir sözü işi gereği söylüyormuş gibi değil de sanki kendisi duyumsadığını söylermiş gibi  söyleyenler inandırıcıdır. 

En yaygın şarkı konusu  diyelim ki ayrılıksa hiç bir şiirde, şarkıda Cahit Sıtkı'nın anlattığı kadar yalın, topu topu birkaç kelimelik bir anlatış yok. İnsan dizeye bakakalıyor, bu nasıl anlatım diye. Ve o zaman o şairin üstüne başka bir şairi koyamıyor. Bir diğer öyle şair de Orhan Veli. Birkaç tane daha var.

Oldu olacak o yalın iki dizeyi biraz açıklayayım.   İlk okuduğumda  ki çocukluk yılları, Cahit Sıtkı'yı bana özetlemişti. Çünkü çok romanın bel kemiği olan konu, onun dizelerinde öyle basit; ama öyle dolu dolu anlatılıyordu ki. Beşiktaşlı birisi için yazılıp da Ankara çok uzaklara göre daha yakın diye örneklenince  o şiiri  Ankaralılar unutur mu hiç?

En sevdiğiniz şiir, hangi şairin hangi şiiri kim bilir? O şiiri sevmenizin öyküsü ne acaba?  Bu cevap, bir öykü. O yüzden hep merak etmişimdir. İşin içinde öykü olunca...

Yani “şiirler, öykünün mayalanmış halidir” dersem yanlış olmayacak…

Cahit Sıtkı'nın şiiri; benim en sevdiğim şiir:


Hepimize Dair

Yalnız kendi başın mı dertli sanırsın,
Gölgesi yeryüzünde avare insan?
Taş da istemezdi yosun tuttuğunu;
Solmakta her çiçek kokusu uçunca.
Tasadır ağaca rüzgârda yaprağı;
Her kuş yanar az çok ölen yavrusuna;
Sivrisinek de halinden memnun değil;
Vızıltısı şikâyet makamındadır.

Cahit Sıtkı Tarancı

(Her hakkı saklıdır)
Ayşei Yasemin YÜKSEL (Acemi Demirci), 21.02.2016, 08:07
acemi.demirci@yahoo.com.tr; @AcemiDemirci

Paylaş :

0 yorum:

Yorum Gönder

İzleyiciler

En çok Okunanlar

Arsiv

Follow by Email

Toplam da

Copyright © Acemidemirci