9 Mart 2016 Çarşamba

Keklik sesinden "Günaydın"

Sabahları ötüşleri dünyayı tutuyor. Bir tanesi tam türküdeki gibi ötüyordu. Hani “gubarak gubarak keklik” diye bir türkü var ya, oradaki gubarak seslenişi ile. Çok azı öyle ötüyor. Bu rastladığım ikinci gubaraklı  ötüş.

Bana epeyce de poz verdi o öten. Baktı, baktı. Ben de onu seyrettim. Sonra şaşırtan bir şey yaptı. Olması gereken, insandan ürküp saklanması iken  herhalde epeyce yüksekten bakıyor olmamdan cesaret alıp benden yana uçtu. Bahçeden geçip giderken yukardan onu kuşbakışı görmemi sağladı.

Keklikler, kesik kesik uçar. Kanat çırpışları biraz farklı. Zaten kanat ve kuyruk yapıları da farklı. Sırt tüyleri sanki uzun uzun taranmış gibi. Renkleri, kanat desenleri, gözlerindeki maskemsi bant  mükemmel.

Bir ara çoklu ötüş duydum. Önce geniş alanda bakınmak gerek nerede olduklarını bulmak için. Epeyce arandım, çamların arasında, tepelerde sesin geldiği yönde. Meğer yerde, kalabalık küme halindeymişler. 

Zorda sanırken meğer ne kolaymış onları bulmak. Yere bakmak kafiymiş. Orada yemleniyorlardı. Kolayı zorlaştıran bizleriz aslında. 

Sabah, resim hasılatı gayet iyiydi yani. Keklikten yana.
(Her hakkı saklıdır)
Ayşei Yasemin YÜKSEL (Acemi Demirci), 09.03.2016, 21:28


Paylaş :

0 yorum:

Yorum Gönder

İzleyiciler

En çok Okunanlar

Arsiv

Follow by Email

Toplam da

Copyright © Acemidemirci