11 Ağustos 2016 Perşembe

Birkaç yıl sonraki karşılaşma

Nihayet bu sabah rastladım. İki yıl belki biraz daha geçkince bir süredir görmemiştim. Bu sabah belli belirsiz fark ettirdi kendini. Hiç kaçmaz gözümden farklı kıpırtılar. Kaçan şeyler var, olabilir; ama öyleleri kaçmaz. Yine kaçamadı zaten

Diyelim ki 2010 yılında burada adım başı onları görürdünüz. O zaman kule sayısı bunca artmamıştı. Karşılarda, yanlarda hala ekin kaldırılıyordu. Şimdi rezidans, kule dolu sağ sol, o yan bu yan. Onlara da yer kalmadı haliyle. Bir de ta yükseklerden av bakınan şahinlerin öğünleri olmaları cabası.

Daha önce birkaç kez resimlerini çekmişliğim var. Bu mu yoksa annesi mi, ebesi mi, büyük ninesi mi bilemiyorum. Ama familya aynı.

Sabah güneş çiğ, gözüme vurmuş. Kapkara gözlüklerin üstünden  açık bulup fırsat bilip gözlerimi kamaştırıyor. Sol elim siperlik gibi o açığın üzerinde.

Sağ taraftaki eski çavdar tarlasının hala biten yabanileşmiş  ekinlerinin taneleri  çoktan döküldü, karınca yuvalarına taşındı bile. Yabani havuçların narin ve kara göbekli kirli beyaz çiçekleri uzun sapları üzerinde kurudu hatta. Tek tük orada burada çıkmış pembe gülhatmiler, orakla biçilir gibi kesildi köpeklerin otların arasında saklanıyor olmaları tehlikesine karşı.


Sağ tarafta kalan çavdar tarlasını uzantısı olarak komşu sitenin önündeki parka hafiften meyleden bayırdaki sararmış, bozkır imzalı otlardaki hareketi fark ettim. Çok hafif de olsa otlar titredi.  Rüzgar eğmesi değil. Karaltımsı bir şey ilişti sanki gözüme. Gözlük camları kapkara, güneç çiğ;  nasıl fark ettiysem yine de o bir karışlık canlıyı.

Durup bakındım. Bir şey var orada biliyorum. Birkaç kez sincap da görmüştüm. Hatta tilki bile çıkmıştı karşıma eskiden bir sabah. Tilkiden korkulmaz. O insanlardan korkar. Çünkü akıllı J Eğer otların hafiften oynaşmasına neden kaplumbağa olsaydı onu  ayan beyan görürdüm.

O, içinde gezindiği, saklandığı  otlara benzemek için elinden geleni yapmış. Yine de sırtındaki  deseni fark ettim. Makinemi kılıfından çıkarmak isterken o da benim hareketlendiğimi gördü ve kıvrılarak ileri yöneldi. Kaçıyor. O kadar atak, o kadar kıvrak ki.  Bu yüzden o kadar acele çektim ki yıllar sonra, çiğ sabah güneşinde. Böyle anlarda açıymış, güneşin geldiği yönmüş  hesaba katarsam hesaba katmadık bir şey olur. Kertenkele gözükmez olur.
 
Neyse ki  iki pozunu yakalamışım. Ancak bu kadar oldu. Fotoğraf gruplarında yayınlamalık  değiller tabii böylesi dar anlarda, kaşla göz arasında çekilen resimler. Ama artık kaç zamanda bir turfanda kertenkele fotoğrafı görebiliyoruz ki beğenmezlik yapalım… Gerçi, turfanda olması için baharda olmalı çekim. Ancak artık ne baharda ne yazda kolay görülemedikleri için onlar her an tıpkı turfanda sebzeler gibiler.

İşte sabah sabah birkaç yıllık görmeyişin ardından nihayet gözüken; ama şahine gözükmemesi için arkasından dilekte bulunduğun  kertenkele.
(Her hakkı saklıdır)
Ayşei Yasemin YÜKSEL (Acemi Demirci), 11.08.2016, 20:58


Paylaş :

28 yorum:

  1. Çok severim kertenkeleyiiii. Bu biraz şişman acaba ne yemiş? Birden aklıma annemle diyaloğumuz geldi. Anne yemekte ne var?
    Allah ne verdiyse o var..
    Allah ne verdi anne?
    Dolma 😂😂😂

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Galiba yumurtalarını henüz bırakmamış bir kertenkele o. O yüzden sanki :))) Anne çağrışımı da ondan olmalı :)))

      Sil
  2. Ayyyy! Minka Go kanalında "Oscar" adlı bir kertenkelenin maceraları var. Tabii ki çizgi film. Onu izlediğimden beri gördüğüm her kertenkeleye Oscaaar diye bağırıp seviyorum. Bizim sitenin yeşil alanı bayağı bir fazla, ama sadece şahinler değil kediler de pek seviyorlar, sık sık görüyorum ağızlarında :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. O kanalı bilmiyorum. Oscar'ı da. Ama tamam, artık ben de Oscar derim görünce bunu.

      Ünye'de arka bahçesi tümden portakal, limon, mandalina dolu olan evde, bir gün bahçede oynarken görmüştüm bir kedinin kertenkele ile oynadığını. O nasıl oynamak. Ben daha fazla dayanamayıp kediyi kovmuştum. Kertenkele de kuyruğu olmadan kaçmıştı. Kedi sonra bir yerlerde onu bulmuştur, eminim :)Ama kertenkelenin kuyruğu kopmuştu. Neyse ki daha önceden Tarım dersinde bu konuyu öğrendiğimizden biliyordum kuyruğunun tekrar uzayacağını. Eskisi gibi olmazmış ama uzarmış.

      Kuyruksuz kertenkele pek kertenkeleye benzemiyor.

      Sil
  3. Rengi doğayla o kadar bütünleşmiş ki görebildiğiniz için sizi tebrik ediyorum :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Daha üç beş yıl öncesine kadar her yerdeydiler bu tarafta. Adım başı rastlanılırdı onlara. İki yılı geçkindir görmemiştim. Çok azAldılar. Site bahçesinde de kurbağalar vardı. Gece çıkarlardı. Onlar da yok. Çünkü çoğu sitenin rampasında teker altında kaldı. Çok sabah rampada ezilmiş kurbağaya rastlamıştım. Bir de sabah durakta servis beklerken az ötemde büyük bir taş vardı. Her sabah bir kertenkele o taşın üzerinde güneşlenirdi. Beni tanımıştı. Korkmazdı kolay kolay.

      Hüdaydalı selamlarımla :)

      Sil
  4. Zekeriyaköy'de bahçeli bir evde oturduğum zamanlar, bir kertenkelem vardı. Yavruydu, dışardan geldi. Ürkektirler, bilirsin Acemi Demirci. Lakin o minik hiç kaçmazdı, ekmek kırıntıları bırakırdım, yerdi. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çeşme'de de süleymancıklar her gece saat on bir gibi çıkarlar pergolenin bir yerinden. Önce kafalarının birazı gözükür. Biri, sanırım erkek olanı, gözükür önce. ortalık sakinse öbürü de yavaş yavaş gözükmeye başlar. Yavaş yavaş duvardaki lambanın yanına konmuş böceklere yaklaşıp avlarlar. Onları seyretmek küçük çaplı bir belgesel gibi. Canlı yayında. Birebir 

      Sil
  5. konuşurum ben de bay kertenkelelerle :)
    sevgiler <3

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Memnun kalıyorlar. Biliyorum. Benimsiyorlar iletişim kuranları :)

      Sil
  6. Ben kertenkeleye kertencücük diyorum. Salyangoza da gogoluböcük. İnsan sevince ne diyeceğini şaşırıyor herhal :) ❤

    YanıtlaSil
  7. Bizim yazlıkların bulunduğu evler hep bahçeli haliyle her türlü canlıyla karşılaşmak mümkündü. Şimdi evler taöamlanıp insanlar kalabalıklaşınca eski yıllardaki gibi bilhassa sürüngen cinsi hayvanlar içinde arasıra kertenkele yavruları bahçe ve ev konuğum oluyor onlarda çok küçük bir de o kadar sevimli oluyorlarki insanın alıp sevesi geliyor. Bakmayın şimdi böyle yazıyorum önceki yıllarda aklım çıkıyordu bunlarla karşılaşınca bir keresinde çok büyük kertenkeleyle karşılaştım bahçede korkuyla ayağımdaki terliği fırlattım o da aksi ya gidip kuyruğuna değip kopardı o kuyruk dakikalarca zıplayıp durdu korkudan şok geçirmişim. Öldü diye çok ama çok üzüldüm ama büyüklerimiz o ölmez kuyruğuda uzar diyince çok rahatlamıştım ama aylarca arka bahçeye yalnız girememiştim. Ya şimdi olanlarlada bahçede arkadaş gibi oldum biraz tıssamda konuşarak gitmelerini söyleyip duruyorum .çok uzun oldu yorumum ama bak rahatladım anlatmakla umarım sizi sıkmamışımdır.
    Çok sevgiler.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yazlığınız nere bilmiyorum. Ama bahçe varsa konuklar oluyor.
      Bir keresinde Çeşme'de arka bahçedeki ağaçlardan birine beyaz bir kuş geldi. Epeyce büyük. Başından upuzun tüyler sarkıyor. Kuyruğu upuzun tüylerle dolu. Bir zarif bir güzel. Bakakaldım. Hayal gibiydi. Sanırım bir kuş meraklısının özel kafesinden kaçmıştı. Sülün gibi filan. Ama bembeyazdı. Fotoğraf makinemi kapmayı akıl ettiğimde ürküp uçtu. Hala aklımda. Uçmamalıydı. Kalmalıydı :) Fotoğrafını çekmeliydim...

      Sürüngen olarak var, zehirli değil ama Çeşme'dekiler. Öldürülmelerini hiç istemiyorum o yüzden. Çünkü tarla fareleri ile onlar baş ediyor. Ama kediler yılanları da avlıyor.

      Kirpi, tilki artık gözükmez oldu Çeşme'de. Karatavuk ve diğer kuşlara da sahiplerinin terk edip kışlıklarına götürmediği kediler dadandı. Yavruları, anne kuşları hep yedi. Kedilere kızgınım; ama en çok sahiplerine :)))9

      Sil
    2. Yazlık Altınoluk da. Siz resmini çekemedim diye üzülüyorsunuz ya ben hayvanı az kaldı öldürüyordum benim üzüntüm hala aklıma geldikce tüylerim diken diken oluyor.

      Sil
  8. Calimero'nun yorumuna verdiğim cevapta Ünye'de geçen üç yılımda gördüklerim arasında kedinin kertenkele ile akıl almaz oyunu ve kuyruğunu koparışı vardı. Kuyruğu kopan kertenkele ölmüyor; ama bir müddet aslına benzemeden geziyor.Nasıl bir benzetme olacak bilemiyorum; ama başka bir benzetme bulamadım. Hani TIRların arkaları olmaz, sadece şoför mahalli olur ve çok komik gözükürler ya. Biraz öyle sanki kuyruksuz kertenkeleler. Ama çok hünerliler. Yeniden kuyrukları çıkıyormuş :) <3

    YanıtlaSil
  9. Bir yandan blog arkadaşlarımın yazılarına bakarken bir yandan da Animal Planet kanalına bakıyordum. Belgeselde tam kertenkele gösteriyordu ki o sırada gözüm ekranımdaki sayfana odaklandı ve objektifinden yansıyan kertenkeleyi gördüm. Hoş bir tesadüf oldu benim için :) İtiraf ediyorum senin kertenkelen daha sempatik, daha şirin :) Ellerine , emeğine sağlık.

    Sevgi ve selam ile.

    YanıtlaSil
  10. Tüm yorumları seviyorum hele böylesini. Sempatiktir, biraz da özendi galiba iki yılı aşkın bir süre sonra poz verdiğinden. Biliyor tabi gören çok olacak kendisini :))) Çok güzel bir tesadüf olmuş. Ya da kalpten kalbe yol mu varmış demeli...

    Sevgi ve selam ile :)

    YanıtlaSil
  11. Kim demiş sürüngenler sevilmez diye 😉

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Doğanın parçası olduktan sonra :)

      Sil
  12. Doğayı yavaş yavaş yok ediyoruz:( Seneler sonra kertenkeleler görebilecekmiyiz acaba:( Kalemine sağlık... Sevgiler...

    YanıtlaSil
  13. Doğal hayatı ,dolayısıyla orada yaşayan hayvanları korumamız gerekiyor.Her yere rezidans ve kule yaparken bu ve bunun gibi canlıları düşünmek gerek.Sevgiler :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hayat zincirinden, bu zincirin halkalarının doğadaki her şeyden olduğunu unuttuk galiba...

      Sil
  14. göbek yapmış kertenkele :) Yazlığımızın balkonunu da ara sıra ziyaret ederler bizim ,geçip giderler tavandan. Sesleri bile çıkmazz zararsızlar :)

    YanıtlaSil
  15. Biraz uzaklaşınca durup bakarlar. Bu hallerine çok gülerim.

    Onlar zararsız. Biz asıl :))))) Değil mi? :)

    YanıtlaSil
  16. bravo valla sana ben görsem hemen kaçarım ordan :)

    YanıtlaSil
  17. :)) Atlar, köpekler hiç unutmazmış ya bir kez bile görseler yıllar sonraki karşılaşmalarında hatırlarlarmış. Kertenkeleler öyle mi bilmiyorum. O kaçtı :))) Benim kaçılmayacak insanlardan olduğumu nereden bilsin? İnsan görünce kaçmayı biliyor... Neyse öğrenecek ama sanırım :))))

    YanıtlaSil

İzleyiciler

En çok Okunanlar

Arsiv

Follow by Email

Toplam da

Copyright © Acemidemirci