10 Ekim 2016 Pazartesi

Başında akbaba bekleyen aç Afrikalı çocuğu anlamak!

Fotoğraf  Kevin Carter, 1994
“Başında akbaba bekleyen aç Afrikalı çocuğu anlamak!” adlı çalışmama;


linkinden ulaşılabilir.

Okuyacak olanlara keyifli anlar dilerim.

 @AcemiDemirci

Paylaş :

29 yorum:

  1. Bu resmi çeken fotoğrafçı ödül almış bi süre sonra.da intihar etmişti. Bu resmi ve sahilde ölü bulunan Suriyeli çocuğun resmine dayanamıyorum ben de.
    Sevgiler.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Fotoğrafçı Kevin Carter, neden olaya müdahale etmediği, fotoğrafı çektikten sonra neden çekip gittiği soruları karşısında suçluluk duygusunu daha fazla hissetmiş. Sonuç malum. Kızı kurtarsaydı ki kıza ne olduğu bilinmiyor sonuç bambaşka olacaktı. Her ikisi için de. Fotoğrafın görünen öyküsünün ardındaki görünmez öyküsü...

      Sil
  2. Bu resmi yıllar önce is yerime aşmıştım her baktiqimda ibaret almıştım hikayeside öyle zaten. Emeklerine sağlık ablacığım konuya gidiyorum .

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Fotoğraf bize oradaki küçük kızın ve geri kalanın ne halde olduğunun dışında karnı tok insanların bunun nasıl bir mutluluk olduğunu anlamalarını anlatmakta değil mi?

      Sil
    2. Fotoğraflar yazıdan daha kalıcı. O saniyelerin dondurulduğu kareler hayatın her yönünü sergiliyor bizlere. Dünyanın neresinde olursa olsun çekilen acılar içimizi acıtıyor.
      Açlık, hele çocukların açlığı çok zor. Sadece açlık mı? Ya savaşlar... Nagasaki'de atılan bomba sonucu yanan çocukların fotoğraflarını unutamam. Ama hüznün yanında güzellikleri de fark edemezsek yaşama sevincimiz yok olur diye düşünüyorum sevgili Yasemin.
      Selam-sevgiler.

      Sil
    3. Görsel anlatımla hayal gücü kullanmayıp birbir gerçeği görünce dediğiniz gibi daha güçlü etkileniyoruz. Hayale kalsaydı, gerçeklerin ne olduğu o zaman herkesçe başka başka hayallenmekle kalmayıp asla aslına uygun bir düşünce olmayacaktı.

      Çok güçlü bir resim. Öyle ki çekeni bile sonunda kendi duyarsızlığını çekemez etmiş... Her yönüyle acıların fotoğrafı bu kare!

      Çok selam ve sevgiler Makbule Hanım :)

      Sil
  3. Beni de çok etkileyen bir foto ve bir öyküdür bu :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Gerçek öykü... O çocuğa ne olduğunu bilmiyoruz; ama o çocuğun resmini çekip sonra da sırtını dönüp giden fotoğrafçının bir müddet sonra hayata da sırtını dönüp gittiğini biliyoruz. Acı... Her yönüyle.

      Sil
  4. Yıllar öncesinden bir tanıdğım vardı. Uzun süredir görmüyorum. Öldüyse Allah rahmet etsin, yaşıyorsa kulakları çınlasın. Bu tanıdığımın maddi durumları çok çok iyi. Bir kız bir oğlu vardı. Yaşça benden çok büyüktü. Tecrübesi de... Bana haftada bir gün kuru ekmek günü yaptıklarını söylemişti. O gün sadece kuru ekmek yerlermiş. Çocuklarına da kuru ekmek yedirirmiş. Çocuklarının aç kalan, ya da çöpten ekmek alabilecek kadar durumu kötü olan insanın halini anlamaları için. Gerçekten de öyleydi. Oğlu çalıştığım kurumda çalışıyordu. Çok mütevazi yardım sever biriydi. Kızı da öyle... Bilmek zorundayız. Açın halini anlamak bilmek zorundayız. Mümkün olduğu kadar elimizdekini paylaşmak durumundayız. Bu her birimizin insanlık ve vefa borcumuz.. Afrikalı çocuk ve onun gibiler içimi acıtır. Bir şey yapamamaktan üzüntü duyarım. Ayşe hanım, adınızı da sayfadan öğrenmiş oldum. Yüreğinize sağlık. Kutlarım sizi başarılarınızdan ve duyarlılığınızdan ötürü..
    Sevgiler size.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hiç böylesini duymamıştım. Ne takdire değer aile. Oysa alışılmış olan paralandıkça görgüsüzleşme, evi, mobilyayı, arabayı filan yenileme... Markalara düşkünlük filan. Tanımamış olabilirim onları; ama öğrenmekle bile çok mutlu oldum.

      Ayşei Yasemin adım. Yasemin, çocukluğumdan beri bana seslenilen adım. Ama sonuçta her ikisi de benim :)

      Güzel sözleriniz, yorumunuz, okuyunca ettiğim tebessüm için ben çok teşekkür ederim. Çok sevgiler :)

      Sil
  5. Ramazanda oruç tutunca insanlarda bir sinirlenmeler öfkelenmeler, açım sigara içemiyorum tripleri; ama akşam olunca özenle hazırlanmış iftar sofraları.anlayamayız, hiçbir zaman onların yaşadığını yaşamadan anlayamayız

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Tok, açın halinden anlamazmış, değil mi?

      Sil
    2. anlamaz sadece anlamaya çalışır o da yeterli olmaz

      Sil
  6. Allah kimseyi açlıkla terbiye etmesin...
    Bazen günün yoğunluğuna kapılıp birşeyler yiyemediğimde ahhh diyorum, ya olmayıp da yiyemeyenler...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bir kez çöpten kağıt, karton toplayan on altı, on yedi yaşlarında bir çocuk görmüştüm. Bir karton kutu buldu. Patatahane kartonu. Hemen kapağını açtı. Belli ki çikolatalı yaş pasta varmış içinde. Onun kremasından, çikolatalı sosundan kapağa bulaşmış. Aceleyle o kalıntıları yaladı. Bir yandan sevdiği bir şey bulduğu için sevindim bir yandan da eğer onlar çok bekleyip de bakteri ürettiyse hastalanacak ve birkaç gün para kazanamayacak diye üzülmüştüm.

      Eğer arabada olmasaydım ki duracak bir yer değildi o çocuğa beklemesini söyleyip az ötedeki pastahaneden çikolatalı pasta alıp vermeyi çok isterdim.

      Sil
  7. Fotoğrafı çekip sonra yardım edebilirdi, anı yakalamak da çok mühim, ama sonra çekip gitmek :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet. Onu yapmamış. Çekmiş ve çekip gitmiş. Bu yüzden hep eleştirilince de artık yaşamak istememiş. Sonu malum...

      Sil
  8. Oğluşum küçücükken oruç tuttuğu bir gün bana "Anne ben akşama her şeyi yiyeceğim üstelik oyuncaklarım da var, açların halini anlayamam ki yine de" gibilerinden bir söz söylediğinde ne şaşırmıştım. Karnım zil çalarak eve gittiğim şu anda midemin sesini bastırmak ne kadar zor, ama evde beni bekleyen yemek seçenekleri bunu katlanır yaparken hiç yemek umudumun olmamasını hayal bile edemiyorum...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bir çocuğun böylesi duyarlılığı. Allah bizlere hiç öğretmesin o halleri; ama o haldekileri de görmezden gelenlerden yapmasın dilerim ....

      Sil
  9. of ya foto da yazın da evet etkileyici. bak ben 2 gün hiç yemeden su ile durdum valla, parasızlıktan, işsizken, oluyor biliyor musun, evde yatıyorsun, hiç kıpırdamadan, hareket edersen acıkırsın çünkü. hiç kimseden de para isteyemiyorsun, utançtan :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok zor deneyimler; ama yaşamış olmak da bir kazanç. Açın halinden anlaşılacağı kadar paranın ne olup olmadığı, paralıyken bu olguyu unutmayıp savurgan olmamayı mesela tek böylesi deneyimlerle tam anlamıyla öğreniyoruz galiba.

      Müthiş bir deneyimin olmuş. Okur muyuz? Nerede, ne zaman, neden?
      :))))

      Sil
    2. ay, yazılarımda kendimi yazmıyorum ya o yüzden yazmam ama anlatayım. ankarada, beğenidiğin orda otururken parasız kaldım, bikaç yıl önce, serbest çalışıyom ya ben, hiçbir yere bağlı değilim, bir işverenim yok yani, ders verdiğim bir yerden ayrıldım, o günlerde çeviri de gelmedi, elimde hiç para yoktu, kimseden isteyemedim, kredi kartı da doluydu, bir anda bir baktım bir simit param bile yok, eve kapandım ve yattım, evde erzak da yoktu, para konusunda iyi değilim ben, birikmiş tek liram yoktur, malım mülküm yoktur hatta mala mülke karşıyım ben :), kazanır ve harcarım, çok kazanırım bazen ve ayın son günü gider mesela ne bileyim 500 liralık kitap alırım maksat gelecek aya para kalmasın :) ama işte bir anda aç kaldım yaaa :) ama bişi değişmedi. yine aynıyım:) bir simitle geçen günleri de bilirim. ama bu benim hatamdan. günlük yaşadığım için. annem bana sen çingenesin diyooo vallaaa :)

      Sil
    3. Mandıra Filozofunun kuzeni konuşuyor sandım okurken :)))

      Mal mülk, birikmiş para... Bak benim de hiiiççç yok ne malım ne banka hesabım. Tek bir tapum yok... Tüm mülküm blogum. Onunda şifresi var :))))

      Sil
  10. O kadar acı ki:( insan, çocuk ve yaşlıya daha fazla üzülüyor:( Yakalanan kareler ruhumuzda iz bırakıyor... Güçlü kalemlerle tenimize işliyor... Kalemine sağlık... Sevgiler...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Birkaç kare var böyle. Japon kızlı kare de bunlardan biri. Hayatı, dünyanın ve dünyalıların halini anlatıyor. Bakıyoruz da anlasak da çok değişen bir şey olmuyor galiba.

      Sil
  11. Ne zaman görsem bu fotoğrafı içim çekiliyor :(
    Oruç tutmanın insanlığa hatırlatması gereken bu duygu işte maalesef sırf dinimizin gereği niyetlendim tuttum durumun da olanları çok gördüm sanki borç ödüyorlar.Çöpe atılan ekmeklerin maddi karşılığı inanılmaz büyük meblağlar. oysa ki kırıntısına dahi muhtaç olanlar var:(
    Altına binlerce duygu ,öykü yazılabilinecek bir fotoğraf yükü çok ağır.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çöpler gide, giysi, eşya dolu. Yepyeni çoğu. Onun yerine yenisini ikinci kez alacağına bir defasında da doyurma işi için harcayanlar umarım vardır.

      Ağır mı ağır bir fotoğraf gerçekten...

      Sil
  12. İlk kez duydum bu yaşanmış öyküyü. Gerçek anlamda açlığa çözüm aranmıyor. İyi niyetli çalışmalar kısıtlı. Oysa istenilse dünyada açlık kalmaz. Tabiatın sundukları herkese yeter. İsraf olmasa açlık olmaz. Güzel bir konu seçmişsiniz yine:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Öykü, acı gerçeklerin öyküsü. Fotoğrafçı işini yapmak mantığıyla bu kareyi çekiyor. Kız, ölmek üzere. Akbaba da bunu bekliyor. Ancak Avrupalı, karnı tok fotoğrafçı işini yapıp yani fotoğrafı çekince çekip gidiyor. Kıza ne olduğu bilinmiyor. Ama görüntüden aslında beli.

      Fotoğrafçıya fazlasıyla çıkış ve eleştiri geliyor o çocuğa el uzatmadığı, yardım etmediği, müdahalede bulunmadığı için. Sonunda yaşamına son veriyor. Oysa el uzatsaydı kahraman olmak bir yana, ikisi de yaşıyor olacaktı...

      Sil

İzleyiciler

En çok Okunanlar

Arsiv

Follow by Email

Toplam da

Copyright © Acemidemirci