22 Şubat 2017 Çarşamba

Kâğıt Kesecik

Hani çocukken kâğıttan tuzluk yapar, iç kenarlarına bir şeyler yazdıktan sonra boşluklarından parmaklarımıza geçirdik o tuzluğu. 


Ucunda dört köşeli kâğıt tuzluk olan parmaklarımızı açar kapardık. Her açılışta bir sözcük görünür, sonra kapanınca görülmezdi. Bu arada sıra arkadaşımızla sınıf içi oyunumuzdu bu. Arkadaşımız “beşe kadar say” dediyse, parmaklar açıla kapana beşe kadar sayılır, beşte durunca açık iç kenardaki yazı onun  şansına çıkan yazı olurdu.



Çok oynamıştık. Eğlenirdik de. Nasıl kolayca eğleniyormuşuz, bir kâğıt parçası bize oyuncak olabiliyormuş.


Kâğıtla yapılmış başka oyuncaklarımız da olmuştu. Kâğıttan uçaklar ki bunlar haşarıların vazgeçilmeziydi. Canları sıkılan  muzip çocuklar arkalardan önlere fırlatarak kâğıttan uçak gönderiler, orta yere düşen  uçak  birdenbire sus pus olmuş sınıfı güldürürdü.


Ya kâğıttan kayıklarımız… Kâğıttan kayıklarımız vardı bir de. Boş bir beyaz kağıt bulduk mu hemen kayık yapardık farkında bile olmadan. Suda yüzemezlerdi; ama çocuk gözüyle sanki bir deniz gibi görülen sıraların süsüydü.


Ankara’da çocukların kâğıttan kayıklarını yüzdürecek dereler, göller, deniz bulunmaz. Ama havuza rastlandığında ilk iş etrafta kâğıt bakınmak olurdu. Gazete kâğıdına bile razı olunurdu tek havuza rastlamışken yüzdürecek bir kayık yapabilmek için.


Çocukluğumuzun kayıklı, uçurtmalı, uçaklı, tuzluklu kâğıt oyuncaklarının yanına yetişkinlikte başka bir şey daha eklendi. Hasır dokumalı kâğıt not kesecikleri.


O, ne uçurmak  ne de yüzdürmek için. Kâğıt tuzluk gibi oyun da oynanmıyor içine yazı yazılıp. Ama içine not iliştiriliyormuş Hollanda’da. Hoşumuza gitti bu fikir.Bir sepet sapı  mantığınca ince kâğıttan şeritlerden sap da yapılıyor ayrıca.


Epeydir de aklımızda bile yoktu kâğıt kesecikler. Yakınlarda renkli kâğıtlar bulunca  makası kapıp hasır örgü kesecikler yapmak için  kâğıtları kestik.


Yapmak için iki renk kâğıt lazım. Kesecik, her yerde, küpesinden kolyesine, pastasından tabak üstü desenine en çok kullanılan şekilde. Malum, o şekil kalp. Şeklin kalp olması, Anneler Günü’nden doğum gününe, yeni doğmuş kutlamasından başka kutlamalara rahatlıkla kullanılacak bir şekil olduğundan değil sadece, aynı zamanda hasır dokuma için uygunluğu. Yani iç içe onca yapraklı bir sardunya öremezdiniz hasır örgüyle.


Sevgili Annemiz’e, Sevgili Kız Kardeşimize, Sevgili Arkadaşımıza ya da bir yakınımıza hediye verecek ya da yakınlarda da gerçekleşen özel günler gibi günlerde  hatta geçmiş olsun mesajlarında kullanılabilecek bu keseciği arkadaşım hasır halinde örerken ben de ellerini fotoğrafladım. Fazla eğilmiş olmalıyım ki kimi resimde saçlarım da çıkmış.


Sanırım keseciklerden örüp  kullanacaklar çıkacak. Kutlanılacak  anlar, günler bitmez çünkü. Yapımı eğlenceli.
 (Her hakkı saklıdır)

Ayşei Yasemin YÜKSEL (Acemi Demirci), 22.02.2017, 20:01

 @AcemiDemirci
Paylaş :

33 yorum:

  1. Bu oyuncaklar basmakalıp değildi. Yaratıcılık gerektirirdi.
    Bir de uçurtma yapmaktan çok zevk alırdık.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bir parça kağıt, o kadar. Bir çocuğun oyuncak sahibi olması, oynaması, eğlenip mutlu olması için yeterli bir neden.

      Şimdi çocuk olmadığıma çok seviniyorum bazen :)

      Sil
  2. Çocukluğumuzun nadide anılarındandır kağıt işleri..Yazıyı okurken güzel şeyler hatırladım. Teşekkürler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Şu yazılar... Bellek tazeleyici.

      Kağıtlar hep çok güzel. Yazıda, mektupta, kitapta, oyuncak olarak bile :)

      Sil
  3. görmemişim daha önce. şirinmişler :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İyi ki yayınlamışım o zaman. Bilene ben de rastlamadım, o yüzden arkadaşım hasırı örerken ben de fotoğraf çektim. Yayın amaçlı :)

      Sil
  4. Çok hoşmuş,türlü malzemeyle yapılabilir,emeğinize sağlık.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ne hoş, aynı şeyi düşünmüşüz.

      Ben de kuru mısır kabukları ile yapmayı düşünmüştüm. Bahçeye, yasemin dalına filan asar içine de çiçekler düşer, doğal bir parfüm şişesi olur diye düşünmüştüm :))))

      Sil
  5. Biz de oynardık kağıtlarla. Hatta vapur bile yapıyorduk biz. Anneannem karga yapardı. Hatta kanatlarını yanlara açıp kapayınca, ağzı da açılıp kapanıyordu.

    Taşlarla da, çamurlarla da çok oynadık. Şimdiki çocuklar hiç bir şeyden mutlu olmuyor.

    YanıtlaSil
  6. Şimdiki çocuklar da çoğu anneanneler de artık internetten buluyor kayığı, uçurtmayı. Keşke o kağıt karga yapımını bilebilsek şimdilerde.

    AVMlerde gün ışığı altında değil de kapalı ortamda aydınlatma altında elektronik, jetonlu oyunlar oynayınca şimdi çocuk olmak çok zevksiz olmalı :)))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar

    1. Ne kadar azsa; küçük dokunuşlar o kadar mutlu eder. Sınırsız internet karşısında bizim kağıt kargalarımız ne kadar eğlendirebilir çocukları? Artık biz bile unuttuk küçük şeylerin mutluluğunu.

      Sil
    2. Evet, çağımızın acı gerçekleri :)

      Sil
  7. Eğlenceli bilgi...Elinize sağlık.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Güzel bir sonuç çıkan, güzel bir uğraş gerçekten :)

      Sil
  8. Çocuklarla origami partisi yaptığımızda ben de kanat çırpan kuş öğrenmiştim. Çok seviyorum böyle şeyleri :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Keşke her hatırladığımız yapıp burada paylaşsak. Sizden de bekleyelim mi?

      Sil
  9. O tuzluğu iyi ki hatırlattın. Yapılışını birkaç denemeyle çıkartırım muhtemelen. Bizim ergene de öğretiyim :)

    Kalpler tam sevgi notları için ♥

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yaparsan paylaş lütfen, ben de denemeyi düşünüyorum :)

      Sil
  10. Origami sanatı deniyor diye hatırlıyorum.Televizyonda küçükken programlar yapılır ve biz de çeşit çeşit katlamalar yapmayı öğrenirdik.O GÜNLERİ HATIRLADIM :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet Japon kağıt katlama sanatı origami. Müthiş şeyler yapıyor onlar gerçekten. Bir ara kurbağa yapılışını öğrenmiştim. Arkadan parmakla basınca zıplıyordu. Ne kötü, unutmuşum :)

      Sil
  11. Aaaa çok güzel olmuş benim afacanlar da çok seviyor bu tür kağıt tekniklerinden bişeyler yapmayı. En kısa sürede bizde yapalım çok hoş olmuş... Elinize sağlık...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ellerinde görmek ne iyi olur. Tablet yerine tüm çocukların :)

      Sil
  12. Yıllar yıllar öncesine gşttim valla... Çok tatlı olmuş... Emeğinize sağlık... Sevgiler...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çocukken makasımız ve kağıdımız vardı di mi? Ben kaç kumaş makasını kağıt keseceğim diye köreltmiştim. Ara ara yapmalı bunlardan. Yoksa unutuluyorlar :)

      Sil
  13. son derece hoş ve yaratıcı olmuş. bende yapardım çok üşenmesem. çocukluğumdan beri, resim ve teknoloji tasarım derslerinden kağıt işlernden tasarım şeylerinden nefret ediyorum. ama bu yapanlara ve yeteneği olanlara saygı duymayacağım anlamına gelmez. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok hoş gerçekten.

      Yatkınlıklarımız değişik her biriminizin.
      İnsan en çok eğilimi neye ise, resme ise onu, müziğe ise onu, başka şeye ise o başka şeyi yapmaktan hoşlanıyor :)

      Sil
    2. Katılıyorum kesinlikle :)

      Sil
  14. Nasıl mazi kokan bir yazı böyle :)) Çocukluğa ait anıları hatırlattı hem de hepsini yapardık :)) Yazıyı okuyunca şu büyümek denen zorluğun ağırlığını hissettim omuzlarımda. Hani insanı yaşı değil yaşadıkları büyütür ya öyle işte. Ama yolun başındayız, yolumuz ve yorgunluklarımız uzun olacak. Yüreğinize sağlık. Sevgilerimle...:))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kağıt, gazetelerde bile kalmayacak yakında. Hatta kitaplarda. Oysa kağıt oyun, kültür, paket her şeydi. Sevgilerimle :)

      Sil
  15. Eskiyi anımsatan güzel bir paylaşım olmuş, eskiden yaratıclık varmış, kıymet varmış

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Eller klavyede meşgul değil, el işiyle meşgulmuş :)

      Sil
  16. Bizim çocukluğumuz daha şanslı geçti bugünkülere kıyasla sanırım.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kesinlikle şimdiki yetişkinlerin çocukluğu, şimdiki çocukluklar ile kıyaslanamayacak kadar ortam, oyun ve çevre zenginiydi. Hasından çocukluktu :9

      Sil

İzleyiciler

En çok Okunanlar

Arsiv

Follow by Email

Toplam da

Copyright © Acemidemirci