10 Mart 2017 Cuma

Brugge

“Gidenlerin ardından… Ördek yavruları gibi” adlı çalışmama;


linkinden ulaşılabilir.


Okuyacak olanlara keyifli anlar dilerim.

 (Her hakkı saklıdır)

Acemi.demirci@yahoo.com.tr; 
@AcemiDemirci
Paylaş :

12 yorum:

  1. Bizlerde öyle degilmiyiz.Biri gitmeyiversin herkesi herseyi ona benzetir sürükleniriz pesinden.Ellerine saglk ablacm

    YanıtlaSil
  2. Yazılarınızı çok beğendim, takipteyim bana da beklerim :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hoş geldiniz. Tabii. Birazdan ben de blogunuzdayım :)

      Sil
  3. Həyat qatı gerçəklərin yapbozu.. O qədər gözəl anlatmısınız ki. Bəzən ördək balası olmaq lazım yaşaya bilmək üçün bəlkə də. Gedənlərin deyil həyatına gələnlərin ardına düşmək lazım.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Dediğin öyle doğru ki Umman.Gidenlerin değil hayatına gelenlerin ardına düşmek lazım.

      Sil
  4. brugges deki ördekler güzelmiş :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet, çok nazlı yüzüyorlardı.

      Bu resmi çektim. Gezi seyahati değildi bu arada. Belki de ilk özçekim modasını uyandırıp gerideki kanal ve kuğular, ördeklerle resmim olsun diye çabalıyorum. Güneş karşımda. Bakamam ben güneşe. Resim hep tuhaf çıkıyor. Bu arada adam uzak doğulu kadın batılı bir çift bana bakıyordu. Adam dayanamadı, gelip kendisi çekebileceğini söyledi resmimi. Büyük sevinçle verdim fotoğraf makinemi.

      Çektiği kare şimdi www.kadinhaberleri.com adresinde, yazılarımın yanı başındaki benim resmim olarak yer alıyor. Nasıl mutlu olduysam bu yansımış zaten pozuma da :)))

      Bakacak mısın o resmime?

      Sil
    2. baktım :) daha önce de evet hatırladım fotoyu. sıcaktan gevşemişsin gibi duruyor demek ki mutluluktanmış :)

      Sil
    3. Teşekkür ederim :) O sıra bir yardımsever fotoğrafçıdan yardım almak güzeldi :))) Benim gülüşüm nasılsa karısı da katıla katıla o gülüşe güldü. Sonra birlikte güldük :))))

      Sıcaktı evet. Güneşliydi. Daha önceki gittiğimdeki gibi sanıp güderi yelek almıştım üstüme. Elimde taşıyamadığımdam fazla geldi. Ama onsuz da soğuk geliyordu. İşte böyle :)

      Sil
  5. Gidenlerin yokluğunu kim eksiltebilir ki. Öyle durur acıları yürekte. İki kadın tanıyorum. İkisinin de çocukları vefat ediyor. Birininki öldürülüyor diğeri ise intihar ediyor. Yıllar geçmiş üzerinden acı hiç eksilmemiş. Daha dün ölmüşçesine her gün sanki tekrar ölen oğullarının acısını yaşıyorlar. Şimdi onların yokluğunu kim giderebilir? Dediğin gibi bir şeylerle ilgileniyorlar fakat derinlerinde hep bir hüzün var. Her gördüklerinde onlardan bir parçayı hatırlıyorlar. Yazı çok güzeldi. Tebrik ederim.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Böyle acıları Allah uzak etsin diliyorum. En büyük acılar gerçekten. Yazarken çekindim biraz. Çünkü acılara saygım var.

      Çok teşekkür ederim. Mutluluk içinde günler olsun hepimize :)

      Sil

İzleyiciler

En çok Okunanlar

Arsiv

Follow by Email

Toplam da

Copyright © Acemidemirci