29 Mayıs 2017 Pazartesi

SÖZ

(Bu yazıma tema olarak patlamış balon parçacıklarını seçtim. Karikatürlerde sözlerin baloncuklar içine alınmasından esinlenerek. Malum balonlar bir çam ibresine bile dayanamaz.)  






Sözer’in çocukluğu

-Söz veriyorum anneciğim, bir daha kırdığım oyuncakların suçunu kardeşimin üzerine atmayacağım.
-Sana inanmak istiyorum oğlum.
-Tabi ki inan anneciğim. Hem kardeşimin oyuncaklarını kırmayacağıma da söz veriyorum.
-Akıllı oğlum benim. Tüm çocuklar haylazlık yapar; ama bunda ısrar etmeyen çocuklar uslu çocuklardır.
-Uslu olacağım anneciğim. Söz.

Sözer’in öğrenciliği, edebiyat dersi

-Söz veriyorum öğretmenim. Bir daha kopya çekmeyeceğim.
-Kopya çeken kendini kandırır Sözer. Öğrenmeden öğrenmişlik taslamak boş fıçı olmak  istemektir.
- Ben boş fıçı olmak istemiyorum.
-Göreceğiz evladım. Olacak mısın, yoksa -mış gibi mi yapacaksın. Bu senin tercihin.
-Söz verdim ya öğretmenim. Ben sözünün eri bir çocuğum.
-Hadi o zaman Sözer, sözünün hakkını ver.

Sözer’in matematik dersi

-Söz veriyorum öğretmenin bir dahaki sözlüye çalışacağım. Elektrikler kesildiği için çalışamadım. Yoksa kitabım, defterim, kalemim ile masada hazırdım. Çok bekledim. Gelmedi elektrikler. Uyuyakalmışım beklerken.
-Bir elektrik kesintisi olduğundan hiç haberim yok Sözer. Üç apartman arayla oturuyor  olmasak inanırdım.
-Öğretmenim bizim hatlar arızalıymış. Sokaktaki diğer tüm apartmanların ışığı yanıyordu. Kaç kez telefon  açtık arıza bildirmek için.
-Sözer, geçen sözlüde de hastaydın da çalışamamıştın. Onun için kalkmamıştın tahtaya.
-Öğretmenin haftaya gönüllü kalkacağım, emin olun.
-Gönüllü? Ooo, büyük laf bunlar Sözer. Boyundan da büyük. Peki görelim o zaman haftaya seni.
-Söz veriyorum öğretmenim. Ben söz verirsem o yerine gelir.
-Göreceğiz Sözer!

Sözer’in evliliği

-Söz veriyorum canımın içi, bir daha eve geç gelmeyeceğim.
-Bu kaçıncı söz? Artık geç gelip gelmemen de umurumda değil; umurumda olan çocuklar. Çalışma hayatı,  ev işi, alışveriş, yemek yap, sofra kur kaldır, çocuklara ders çalıştır… Bunların hepsine tek başıma yetişemiyorum. Bu arada çamaşırlar, ütüler, makinelerin doldurulup boşaltılması var. Bir sen ortada, evde yoksun. Ama gömleklerini ütülü, pantolonlarını tek çizgili istersin.
-Haklısın biriciğim. Söz. Sana yardımcı olmak benim ilk sorumluluğum bundan sonra.
-Bana yardımcı olmak değil bu Sözer efendi. Evin geçimini, her türlü sorumluluğu, çocukların derslerini, yetiştirilmesini  benim üstüme yıkıp kaçmak değil hayatı paylaşmak!
-Aaaa, yüzüme vurdun ama sen şimdi yine işsiz olduğumu.
-Kalmasan şaşardım. Çok bile katlandı o işyeri sana. Bunca savsaklayıp  işleri ihmal etmene.
-Bir daha duymayayım böyle sözler senden. Tamam mı? Ben de insanım.
-Ben de.

Sözer’in yeni işi
-Daha başlayalı bir ay bile olmadı. Kaç iş, bitmesi gereken tarihi aştığı halde müşteriler ile görüşmeleri bile olmamış. Bu işler, yapılmayıp kalsınlar diye değil. Bitirmek, sonuçlandırmakla yükümlüsünüz elbette işlerinizi. Siz bunun için bu şirkete alındınız. Oysa sonuç tam tersi. Deneme sürenizin dolmasını bile beklemediniz işlerinizi savsaklamada.
-Söz veriyorum efendim, tekrarlamayacağım. Hata etmişim. İşin acemisiyim. Öğrenmeye çalışıyordum. Eski dosyaları karıştırıyordum. Galiba onlara dalıp unutmuş olmalıyım.
-İş, yapılarak öğrenilir. Bitirmeniz gereken işler eski dosyalarda değil. Sadece işin evveliyatı için onları karıştırıp oradan öncesini öğrenebilirsiniz. Oysa günlük işler, kotarılması,  bitirilmesi gereken işlerdir.
-Sözüm söz, bir kez daha olmayacak efendim.
-Evet Sözer Bey, bir kez daha olmayacak. Muhasebeye uğrayın  ve çalıştığınız gün kadar ödemenizi yapsınlar. Bize işlerini vaktinde bile değil, vaktinden önce yapan çalışanlar gerek. Bundan sonraki iş hayatınızda başarılar dilerim.

Sözer mahkemede

-Söz veriyorum hakim bey, eşime bir daha şiddet uygulamayacağım.
-İnanmayın hakim bey. İşsiz kalıyor, kumarda kaybediyor, evde bana, çocuklara saldırıyor. Kumar borcunu ödemekten yıldım. Kaç kez onun kumar borcunu ödemek için kredi çektim. Ben de ödeyemeyince eve haciz geldi. Ne var ne yok gitti elden. Çareyi anneme sığınmakta buldum. Boşanmaktan başka çarem kalmadı.
-Ben boşanmak istemiyorum hakim bey. Söz veriyorum ne bir daha kumar oynarım ne de  eşime, çocuklarıma el kaldırırım.
-İnanmıyorum  ben. Ondan ne bana ne çocuklara hayır yok. Borcundan, yalanından, dayağından bıktım. Çekecek halim kalmadı.
-Bir hata yaptım ben hakim bey. Ama çok pişmanım. Eşimi çok seviyorum. Beni affetmesini istiyorum. Boşanmak istemiyorum. Onu bir daha üzmeyeceğim. Söz veriyorum.

Sözer yine mahkemede
-Pişmanım hakim bey. Şeytana uydum.
-Yavrum, evlendi evleneli evini tek başına geçindirdi. Kızımın katilinin yaptıkları kızımın canına tak etmişti. Damat olacak bu  adamın kumar borcunu ödemekten işten atılmalarına kadar göğüs germediği kalmadı. Eve haciz üstüne haciz geliyordu artık. Evin kredisini ödeyemez oldular,  ben ödedim. Emekli maaşımla yetişemedim tabii. Evleri icra ile satıldı. Ortada kaldılar. Bana sığındı kızım çocuklarıyla. Evinin babası bile olamadı bu insan kılıklı cani. Çocuklarını bir kez olsun parka götürmüşlüğü bile yoktur. Kızım her karşısına alıp bu böyle gitmeyecek diye konuştuğunda söz verdi. Ama onun söz vermesi demek, o sözün tutulmaması, her defasında çiğnenmesi demektir. Bunu çok iyi bilen kızım dayanabildiği yere kadar dayandı. Evleri de icra ile satılıp ortada kalınca artık boşanma dilekçesini verdi. Ama bu cani, kızımın iş çıkışı yoluna çıktı hep. Kızımın koruma istediğini öğrenir öğrenmez  sokak ortasında kızımı önce tekme tokat yere yıkıp ardından… Hakim bey, artık kızım hayatta değil. Kızım yoksa çocukları hem öksüz hem yetim. Bu adam çocuklara bir gün olsun babalık etmiş değil. Daha konuşamayacağım, deyip katıla katıla ağladı Sözer’in eski kayınvalidesi.
-Çok pişmanın hakim bey yaptıklarımdan. Karımı öldürmek istememiştim aslında. Söz veriyorum çocuklarım için iyi insan olacağım.
***
Duruşmalarda kravat takıp, takım elbise giyerek pişman olduğunu söylemesi, davalara tıraşlı gelmesi sonucunda aldığı iyi hal indirimi ile Sözer’in yakında cezasını tamamlayıp çıkacak olması, onun tutmak değil çiğnemek için söz verdiğini kaç acı yaşanmışlıkla bilen çocukları, yaşlı kayınvalidesi ve kayınpederini şimdi tir tir titretiyor.
 (Her hakkı saklıdır)
Ayşei Yasemin YÜKSEL (Acemi Demirci), 22.05.2017

Paylaş :

17 yorum:

  1. Patlak balonlar ne harika bir fikir bu hikâye için.

    YanıtlaSil
  2. Sözünü tutmayan Sözer... Acıtan bir öykü... Gerçek örnekleri ne yazık ki çok olduğu için acıtan...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sözer, aslında televizyonda dinlediğimiz o acıtan öykülerdeki acıyı yaşatanların hepsinin adı. .ok etkilendiğim bir haber sonrası oluştu aklımda bu öykü. Hemen yazamadım, yazmak da zor...

      Sil
  3. içim bir tuhaf oldu ve çok tanıdık geldi malesef

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Merak ettim şimdi. Ne oldu?

      Sil
    2. sürekli böyle sözler veren; ama asla ttmayan insanlar biliyorum da

      Sil
    3. Bu da onlardan Sözer. Hani televizyonda hiç duymak istemeyip de hep dinlediğimiz kadın haberlerinde geçenlerden.

      Çok oldu b öyküyü kuralı. Bir haber sonrası yine düşündüm. Ama kolay yazamadım.

      O zaman bir öykü de sen yazarsın. Neymiş şu sözler merak ettim :)

      Sil
    4. bilmem toparlayablirsem yazarım ben de

      Sil
  4. Acı ve gerçek bir hikaye. Ne çok var çevremizde bunlardan. Yetiştirme tarzımı fıtrat mı bilinmez. Rabbim karşılaştırmasın.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Her akşam haberlerde böyle ya da benzeri bir haber dinliyoruz. Gazeteler de öyle.

      Ben her kavramı kolay yazamıyorum. Özellikle şiddet olgusu için içeren hareketinden gerecine.
      Bir tane daha bu içerikte öyküm var, evvelce yazılmış. Onun devamını yazmak hep aklımdaydı senlerdir. Ama elim hiç gitmiyordu. Yakınlarda onu da yazdım. Çok zorluyor ama yazarken.

      Dediğiniz gibi Allah kimseleri öyleleri ile karşılaştırmasın.

      Sil
  5. söz er. kelime oyunu da var diy mi :)

    YanıtlaSil
  6. Evet, anlattığınız hikayede geçen kahramanlardan çok var aramızda maalesef.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Zaten haberlerde dinlediklerim ve gazeteden okuduklarımdan yola çıktım bu öykümde. Sözer'in çocukluk ve öğrencilik kısmı benim kurgum.

      Bu öyküleri yazdıracak gerçek öykülerin bir daha yaşanmaması ve böylece can yakmaması dileğimle...

      Sil
  7. Bu insanlar beni diken diken ediyor...

    YanıtlaSil

İzleyiciler

En çok Okunanlar

Arsiv

Follow by Email

Toplam da

Copyright © Acemidemirci